Babanız...

Moderatör: Bru-x

Forum kuralları
* Forumlarda T.C. Yasalarına aykırı konu açmak ve konulara yazmaz,
* Genel ahlaka aykırı yazılar yazmak, resim-video ve çeşitli medyalar eklemek,
* Küfür ve aşağılama içeren yazılar yazmak,
* Dil, Din, Irk ve Mezhep ayrımı yapmak, kışkırtmak veya bunlara zemin oluşturmak,
* Ahlaki, Tarihi, Örfi ve Kültürel yapımıza aykırı konu başlatmak, konularda yazmak ve yayınlamak,
* Hangi nedenle olursa olsun Siyasi konularda başlık açmak, açılmışsa başlık altına yazmak; başka bir konu altında Siyasi konulara girmek, Siyasi tartışmalar başlatmak, başka konuları Siyasi tartışma malzemesi haline getirmek;
Forum ortamının sıhhati açısından Yasaktır. Bu kurallara uymayanlar hiçbir uyarı verilmeksizin Forumdan Uzaklaştırılacaklardır
Kullanıcı avatarı
megaboy
Mesajlar: 394
Kayıt: 29 Mar 2011, 08:29
Konum: İstanbul- yazın İzmir/Dikili
Teşekkür etti: 0
Teşekkür edildi: 10 kez

Babanız...

Okunmamış mesaj gönderen megaboy » 15 Nis 2011, 10:54

İnsan babası ölünce büyüyor çünkü.
Yalnız başına kalıyorsunuz o zaman artık.

Çocukken her şeyi bilen, herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülüyor.

Zamanını tamamlamış ve geçmişte kalmış bir yaşlı olarak kendi köşesinden bize bakıyor.
Uzakta olsa da, bize dokunamasa da...


Usandıracak kadar ayrıntılı sorularla hayatı öğrendiğimiz,
her şeyi bilen babamızın sorularıysa biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlıyor.
Müdahale etmese, soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok oluyor artık.
Biz ondan daha iyi biliyoruz ya her şeyi. Zaman artık onun zamanı değil ya...
Teknoloji gelişti ya... Her şey değişti ya...

Oysa ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz,
işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz.
Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde.
Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge.

Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz,
sizin de gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor
ama o gölgeyi çok arıyorsunuz.

Babanız öldüğünde büyüyorsunuz.
Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız,
takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz,
korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz.

Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık...

Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen,
sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık...
Büyüyorsunuz o zaman işte.

Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak.

Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur...

alıntı...
https://www.facebook.com/profile.php?id=100000874857108 Ulaşmak için ekle.

Tadında bıraktık


onba
Mesajlar: 104
Kayıt: 07 Nis 2011, 16:08
Teşekkür etti: 0
Teşekkür edildi: 1 kez

Re: Babanız...

Okunmamış mesaj gönderen onba » 15 Nis 2011, 15:14

Evet çok doğru

emretaşlı
Mesajlar: 45
Kayıt: 21 Haz 2018, 15:48
Yaşadığınız İl: 6 Ankara
Burcunuz: Aslan Burcu: 23 Temmuz-22 Ağustos
Cinsiyetiniz: Erkek
Yaş: 28
Teşekkür etti: 0
Teşekkür edildi: 6 kez

Re: Babanız...

Okunmamış mesaj gönderen emretaşlı » 18 Tem 2018, 15:29

Çok haklısın hocam.

emretaşlı
Mesajlar: 45
Kayıt: 21 Haz 2018, 15:48
Yaşadığınız İl: 6 Ankara
Burcunuz: Aslan Burcu: 23 Temmuz-22 Ağustos
Cinsiyetiniz: Erkek
Yaş: 28
Teşekkür etti: 0
Teşekkür edildi: 6 kez

Re: Babanız...

Okunmamış mesaj gönderen emretaşlı » 14 Ağu 2018, 10:42

Çok güzel bir yazı olmuş eline sağlık.


Cevapla

“Geyik-Sohbet” sayfasına dön

Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir